Pulled Under At 2000 Meters A Second

just freedom is only a hallucination
that waits at the edge of the distant horizon
and we are all strangers in global illusion
wanting and needing impossible heaven
chasing the dream as they swim out to sea
the mirage ahead says that they can be free
become lost in delusion drowning their reason
swept on by the current of selfish ambition
frightened ashamed and afraid of the blame
the questions are screaming the answers are hiding
the sickness is growing distracted condition
you can feel the disgust and smell the confusion
lying insane getting soaked in the rain
draining the sky of the guilt and the shame
the nightmare is coming the clouds are descending
pulled under two thousand metres a second
clawing at walls that just slip through my fingers
darkness consuming collapsing and breaking
distilled paranoia seeped into the walls
and filled in the cracks with the whispering calls
shadows are forming take heed of the warnings
creeping around at four in the morning
lie to myself start a brand new beginning
but i'm losing myself in this fear of living
freedom is only a hallucination
that waits at the edge of the places you go when you dream
deep in the reason betrayal of feeling
the mistakes that i made tore my conscience apart at the s????

Tekst: Danny Cavanagh
Muzyka: Danny Cavanagh
Albumy: A Natural Disaster, Were You There?

Dwa tysiące metrów na sekundę

wolność - to tylko złudzenie
czekające na samej krawędzi horyzontu
wszyscy na tym świecie jednako sobie obcy
wszyscy pragniemy dotknąć nieba
ścigamy sny, gubiąc je w morzu
znajdujemy miraż, szepcący, że mogą być wolne
że nie odróżniamy ich już od złudzeń
zniesieni prądem egoizmu
przerażeni, zawstydzeni, bojący się potępienia
pytania wrzeszczą, odpowiedzi kryją się
choroba przeradza się w obłęd
uczucie obrzydzenia i zapach bezładu
kłamiąc, miotając się w deszczu
próbujemy oczyścić niebo ze strug winy i wstydu
koszmar nadciąga, chmury spadają
dwa tysiące metrów na sekundę
drapiąc o ściany wyślizgujące mi się spod palców
ciemność pochłania, niszczy i burzy
esencja paranoi sączy się przez ściany
wypełnia wnęki cichymi wołaniami
cienie zbierają się i ostrzegają
pełzają wokół mnie o czwartej nad ranem
okłamuję siebie, chcę zacząć od nowa
lecz zatracam siebie w strachu przed życiem
wolność - to tylko złudzenie
czekające na granicy miejsc, które odwiedzasz we śnie
u istoty rozsądku - zdrada uczuć
błędy, które popełniłem rozerwały moje sumienie
wzdłuż szwów

Tłumaczenie: mr_warpig <brzdy@hotmail.com>